Σάββατο, 31 Μαρτίου 2012

ΒΙΑ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ


Διάλογος ανάμεσα σε δύο φίλες
Μαρία: Τι έγινε Σοφία; Γιατί κλαις;
Σοφία: Ο Γιάννης με ξαναχτύπησε.
Μαρία: Το είπες σε κανένα;
Σοφία: Όχι, όχι, δεν θέλω να το μάθει κανείς. Εξάλλου μου υποσχέθηκε ότι δεν θα το ξανακάνει! Μου το ορκίστηκε! 
Μαρία: Πρέπει να τον χωρίσεις! Θέλεις να ζήσεις όλη σου τη ζωή με έναν άνθρωπο που σε κακοποιεί;
Σοφία: Τον αγαπάω!
Μαρία: Θα τον αφήσεις να εξακολουθεί να σε χτυπάει;
Σοφία: Μου ζήτησε συγγνώμη. Μου είπε ότι δεν θα το ξανακάνει!
Μαρία: Σε ξαναχτύπησε. Και την ίδια υπόσχεση σου είχε δώσει και τότε.
Σοφία: Εγώ έφταιγα!
Μαρία: Γιατί το κάνεις αυτό στον εαυτό σου; Αυτό μας έλειπε τώρα να νιώθεις κι ενοχές! Συγγνώμη, αλλά το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να ενημερώσω τους γονείς σου και ότι γίνει!
Σοφία: Σε παρακαλώ, μην το κάνεις! Θα με χωρίσεις, δε θα μπορώ να ζήσω μακριά του, τον αγαπώ, άσε με να το χειριστώ εγώ!
Μαρία: Την πρώτη φορά το άφησα να το χειριστείς εσύ και να το αποτέλεσμα. Δεν μπορείς να καταλάβεις ότι ο άνθρωπος που σε χτυπάει μια φορά, θα σε ξαναχτυπήσει με την πρώτη ευκαιρία; Αυτή είναι μια κακή συνήθεια! Παράτα τον Σοφία μου, θα δεις, θα βρεις κάποιον άλλο που θα σε αγαπάει πραγματικά και θα σε σέβεται! Σε παρακαλώ μην το αφήσεις να περάσει έτσι!



2 σχόλια:

  1. Σοφία - και κάθε Σοφία, ποτέ μια αγάπη δεν εκφράζεται με τη βία και ποτέ μια αγάπη δε μπορεί να στηρίζεται σε βία.
    Υπάρχουν πολλές μορφές βίας και με πολλούς αποδέκτες - θύματα: παιδιά, γυναίκες, μειοψηφίες, "διαφορετικοί", πολίτες α΄και β' κατηγορίας κλπ κλπ.
    Και είναι αυτοί οι αποδέκτες που χρειάζεται να αντιδράσουν και όχι να ζουν συμφιλιωμένοι μ'αυτήν!
    Ας μην ξεχνάμε πως "αν δεν σκύψεις δε μπορεί ο άλλος ν'ανεβεί στην πλάτη σου"!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αναστασία μου εξαιρετικός ο διάλογος που εμπνεύστηκες και πάντα επίκαιρο το θέμα που θίγεις!Γιατί οι ανισότητες και η λεκτική και σωματική βία είναι φαινόμενα που εκατομμύρια γυναίκες σε όλο τον κόσμο βιώνουν καθημερινά. Εκείνο που μου αρέσει περισσότερο στο διάλογό σου είναι το ότι εστιάζεις την προσοχή στη συγκάλυψη της βίας μέσα από τη σιωπή και στις ενοχές που αισθάνονται οι γυναίκες θύματα! Τραγικό κι όμως αληθινό! Μπράβο Αναστασία!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή