Τρίτη, 26 Ιουνίου 2012

ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΩΝΤΑΣ ΤΟ 2ο ΕΠΑΛ


       
Τα κείμενα που ακολουθούν γράφτηκαν από μαθητές της  Γ΄ Λυκείου για το μάθημα της γλώσσας. Θα ήθελα με τη σειρά μου να ευχαριστήσω μικρούς και μεγάλους για τη «φιλοξενία» στο σχολείο σας, για όσα έμαθα και ένιωσα μαζί σας  και να ευχηθώ Καλό Καλοκαίρι!
Με αγάπη,
                                                       Κατερίνα Πατσού                                                       
                                             
ΟΙ ΣΧΟΛΙΚΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ

  Φθάνοντας στο τέλος της σχολικής χρονιάς πήρα το θάρρος να γράψω αυτό το άρθρο, ώστε να μοιραστώ μαζί σας κάποιες από τις εμπειρίες που αποκόμισα από το περιβάλλον του σχολείου.
  Μια από τις πιο συναρπαστικές εμπειρίες είναι οι σχολικές εκπαιδευτικές εκδρομές. Για μένα είναι ο καλύτερος τρόπος μάθησης, διότι ο μαθητής ξεφεύγει από τη μονοτονία του μαθήματος, έρχεται σε άμεση επαφή με τον τομέα του και αποκτά εικόνες και αναμνήσεις που είναι δύσκολο να χαθούν.
  Βέβαια, είχα τη χαρά να φοιτώ στο τμήμα ηλεκτρονικής του 2ου ΕΠΑΛ. Αυτό ήταν καλό, γιατί ενώ είχα θεωρία στον τομέα μου, είχα και εργαστήρια και έτσι βρισκόμουν σε επαφή με μηχανήματα και προγράμματα, γεγονός που με βοήθησε να θυμάμαι ακόμη τα βήματα εκτέλεσης κάθε προβλήματος και την επίλυσή του.
  Παράλληλα η ζεστασιά και η εκτίμηση των καθηγητών και ο άμεσος σεβασμός που υπήρχε ανάμεσα σε μαθητή και καθηγητή έκανε το μάθημα ευκολότερο, καλύτερο και υπεύθυνο. Έτσι, αυτές οι αναμνήσεις θα συνδέονται με τις διδακτικές ώρες.
Συνοψίζοντας ολοκληρώνω τη σύνταξη αυτού του άρθρου που περιέχει τις σχολικές μου αναμνήσεις. Μέσα απ’ αυτό το κείμενο θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους τους καθηγητές μου, οι οποίοι προσπάθησαν να μας διδάξουν γνώσεις αλλά και τρόπους συμπεριφοράς.

Κώστας Γκοτζαμανίδης, Γ1                                                         
                                               

                                                
Αγαπητοί συμμαθητές και καθηγητές,
Ολοκληρώνοντας τη φοίτηση στο Λύκειο αποφάσισα να μοιραστώ μαζί σας ένα άρθρο στο περιοδικό του σχολείου μας και να αναφέρω μερικούς από τους τρόπους οι οποίοι έκαναν τις ώρες του μαθήματος  πιο ευχάριστες και με βοήθησαν να αποκομίσω γνώσεις.
   Στις τάξεις του σχολείου συνάντησα εκτός από τις γνώσεις και τους τρόπους. Οι καθηγητές μου πρόσφεραν τον τρόπο για την αντιμετώπιση του προβλημάτων, όχι μόνο τη λύση.
   Σε σημαντικότατα εργαστηριακά μαθήματα, μέσα από υγιές παιχνίδι και πειραματισμό έμαθα να χειρίζομαι με σεβασμό τα μηχανήματα και να οργανώνω τη δουλειά μου και γενικά όλες τις διαδικασίες ασφάλειας και υγιεινής.
   Με γενικές συζητήσεις και παραδείγματα από την καθημερινή ζωή αλλά και με το να εμβαθύνουμε σε σημαντικές λεπτομέρειες, αποκόμισα γνώσεις για την ειδικότητά μου στο σχολείο. Δραστηριότητες, όπως εκδρομές επιμορφωτικού χαρακτήρα, συμμετοχή σε ημερίδες, προγράμματα και ομιλίες από ανθρώπους εξειδικευμένους, διεύρυναν τις σχολικές και όχι μόνο γνώσεις.
   Ακόμη και σεμινάρια για πρώτες βοήθειες στα οποία οι μαθητές δεν ήταν απλοί θεατές αλλά ενεργά μέλη, εκπαιδευόμενοι κι εκπαιδευτές, μας δραστηριοποίησαν, μας έκαναν πιο υπεύθυνους, πρόθυμους και ικανούς να επέμβουμε και να χρησιμοποιήσουμε τις γνώσεις μας.
Εδώ, σ’ αυτό το σχολείο, έμαθα, κατάλαβα, πίστεψα στον εαυτό μου. Ο τρόπος εκπαίδευσης έχει αρχίσει να αλλάζει, να γίνεται ωφέλιμος και να επικεντρώνεται στο κάθε παιδί το οποίο έχει την όρεξη, τη θέληση και το μεράκι να μάθει. Ας ελπίσουμε πως τα ακόμη καλύτερα έρχονται.
Καλό καλοκαίρι και σας ευχαριστώ


Κώστας Ζίφκας, Γ1
                                                                                                   
   Ένα όμορφο ταξίδι    
                       
  Το σχολείο είναι μια μικρή λέξη με βαθύτερη, τεράστια σημασία. Είναι ο χώρος μέσα στον οποίο περνάμε τα πρώτα χρόνια της  ζωής μας, παίρνουμε εφόδια για να συνεχίσουμε καθώς επίσης διαμορφώνουμε και το χαρακτήρα μας, μέχρι ένα σημείο βέβαια.
  Χρειάστηκε να φτάσω στην τελευταία τάξη της σχολικής μου διαδρομής για να καταλάβω το νόημα και την αξία του σχολείου. Αυτό το πέτυχαν οι καθηγητές- καθηγήτριες που είχα με το δικό τους τρόπο διδασκαλίας και μετάδοσης γνώσεων, ο καθένας ξεχωριστά. Άρα θα έλεγα πως δεν υπάρχουν δύσκολα κι εύκολα μαθήματα. Εδώ θα ήθελα να σημειώσω ότι κάποια μαθήματα έχουν μια ιδιαίτερη δυσκολία, αλλά αν προσέχεις και θέλεις να μάθεις, θα το κάνεις.
   Πιστεύω πως αν όλοι οι καθηγητές εργάζονταν με την ίδια θέληση, το αποτέλεσμα θα ήταν διαφορετικό. Δε θέλω να ρίξω όλη την ευθύνη σε αυτούς. Εννοείται πως έχουμε κι εμείς οι μαθητές μερίδιο ευθύνης. Τελειώνοντας το Λύκειο, φεύγω πολύ χαρούμενη, γιατί νομίζω ότι πήρα τα κατάλληλα εφόδια για να συνεχίσω, από τους κατάλληλους ανθρώπους, αλλά παράλληλα στεναχωριέμαι, γιατί τελειώνει εδώ το «ταξίδι» και μόλις είχα αρχίσει να το καταλαβαίνω…
   Νιώθω πάρα πολύ τυχερή που είμαι μαθήτρια του συγκεκριμένου σχολείου αλλά και του τμήματός μου που δε θα ξεχάσω ποτέ: Γ΄ ΒΙΒΕ! Αυτή η τάξη ήταν ευχάριστη κι αξέχαστη. Παρόλο που κουράστηκα, δε θα την άλλαζα με καμιά άλλη τάξη. Η συμβολή των εργαστηρίων και η θέληση των καθηγητών μου να μάθουμε με έκανε να αγαπήσω το σχολείο και να μη θέλω να φύγω. Επίσης κάποιες σχολικές δραστηριότητες στις οποίες συμμετείχα έκαναν πιο ενδιαφέρον το σχολείο.
   Φεύγοντας από εδώ έχω πάρει πάρα πολλές γνώσεις, σε σχολικό αλλά και εξωσχολικό επίπεδο. Σε αυτό σημαντικό ρόλο έπαιξε η θέλησή μου, αλλά τον κύριο καθοριστικό ρόλο είχαν οι καθηγητές.
   Θα ήθελα κάποια στιγμή, αν μου δοθεί η ευκαιρία να μιλήσω σε μαθητές για την ωφέλεια του σχολείου και πώς μπορούν οι ίδιοι να το δουν από άλλη οπτική γωνία και να κατανοήσουν την αξία του, γιατί από τη στιγμή που φεύγουμε από δω τίποτα δε θα είναι το ίδιο και δυστυχώς δε θα μπορέσουμε να επιστρέψουμε, γιατί έτσι είναι η ζωή, κάποια πράγματα πρέπει να γίνονται στην ώρα τους. Όταν τα χάνουμε,  χτυπιόμαστε, γιατί δεν κάναμε κάτι τότε. Εγώ  ευτυχώς κατάλαβα πολλά!!!
Ευχαριστώ 

Ραφαέλα  Ιλόζογλου, Γ1            
             
                                                                                        
                                                        ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ

Φέτος ολοκληρώνονται τα 3  χρόνια φοίτησης στο Λύκειο. Με αφορμή την αποφοίτησή μου θέλησα να γράψω αυτό το άρθρο για να μοιραστώ με όλους τις εμπειρίες αυτών των χρόνων.
Ήρθα στο ΕΠΑΛ στη Β΄ Λυκείου. Πολλοί μου έλεγαν ότι θα το μετανιώσω. Στην αρχή κι εγώ το πίστευα, γιατί είχα ακούσει διάφορα για τον τρόπο που γίνεται το μάθημα. Ωστόσο έχω να πω ότι χαίρομαι που άλλαξα σχολείο. Πραγματικά εδώ οι καθηγητές είναι πιο κοντά στο μαθητή. Όπως και τα παιδιά, κάνουν παρέα με όλους.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η επιλογή μου ήταν σωστή τελικά, αφού η Β΄ και Γ΄ Λυκείου ήταν από τα καλύτερα χρόνια της ζωής μου. Έχω να θυμάμαι όχι μόνο καταστάσεις που έζησα με την παρέα μου αλλά και δραστηριότητες που κάναμε, όπως η επίσκεψή μας στο ΕΚΑΒ, η οποία ήταν καταπληκτική, ευχάριστη αλλά και μάθαμε πάρα πολλά. Έτσι, αν χρειαστεί, μπορώ να παρέχω πρώτες βοήθειες σε όποιον το έχει ανάγκη.
Ολοκληρώνοντας, καταλήγω ότι τα χρόνια του Λυκείου είναι τα καλύτερα. Γι’ αυτό πρέπει κανείς να τα ζήσει και να τα καταλάβει!

Εύη Οσάφι, Γ2                                                                                 
                                                                                           

3 σχόλια:

  1. πραγματικά , το ΕΠΑ.Λ ειναι μια απο τις καλύτερες εμπειρίες!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Με εντυπωσίασαν και με συγκίνησαν τα γραπτά των παιδιών!
    Τους ευχαριστούμε πολύ, όπως και τη συναδέλφισσα κ. Πατσού που είχε και την ιδέα να δημοσιευτούν τα κείμενα!
    Εύχομαι σ'όλα τα παιδιά που έφυγαν απ' το σχολείο καλή σταδιοδρομία και καλή τύχη !
    Όσο για την κ.Πατσού εύχομαι ολόψυχα να ξανασυνεργαστούμε και καλό καλοκαίρι!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ευχαριστώ κι εγώ με τη σειρά μου την αγαπημένη συνάδελφο κ. Πατσού Κατερίνα για την πρωτοβουλία της να "προκαλέσει" τους μαθητές μας να γράψουν τις σκέψεις τους για το σχολείο και να τις αναρτήσει στην εφημερίδα μας. Ευχαριστώ τους μαθητές μας γιατί τοποθετούν το σχολείο και τη δουλειά που γίνεται σ΄αυτό, εκεί που πραγματικά του αξίζει. Τέτοιες κουβέντες αληθινές, συγκινητικές, καθάριες ακούγαμε πολλοί από μας στη διάρκεια της σχολικής χρονιάς. Κι ήταν αυτές που μας ωθούσαν να δουλέψουμε κι άλλο, κι άλλο...για να ικανοποιήσουμε την αστείρευτη δίψα -για γνώση κάθε είδους- των παιδιών μας. Παιδιά μου, υψώστε τις φωνές σας απέναντι σε όποιον απαξιώνει το ρόλο του σχολείου και μεταδώστε την εμπειρία σας ώστε να καταρρίψετε κάθε μύθο που θέλει το σχολείο απλό αναμεταδότη γνώσεων. Υποκλίνομαι μπροστά στην ευαισθησία και το ήθος σας!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή