Δευτέρα, 25 Ιουνίου 2012

ΝΕΟΙ ΚΑΙ ΨΥΧΑΓΩΓΙΑ


Κάθε δραστηριότητα που δίνει τη δυνατότητα στους ανθρώπους να εκμεταλλεύονται δημιουργικά τον ελεύθερο χρόνο τους, χαρακτηρίζεται ως ψυχαγωγία.
Αν και η εξέλιξη της τεχνολογίας συνέβαλε στο να αυξηθούν και να βελτιωθούν οι μορφές και τα μέσα ψυχαγωγίας, οι άνθρωποι και ειδικά οι νέοι στρέφονται προς τη στείρα διασκέδαση, παραμελώντας την ψυχική και πνευματική τους ευχαρίστηση.
Δεν σκοπεύω να αδικήσω, ούτε να δικαιολογήσω κανένα μέσα από το άρθρο μου, μια απλή κριτική θέλω να κάνω!
Πως είναι δυνατόν να μη στρέφονται οι νέοι σήμερα στη διασκέδαση, αφού ο ελεύθερος χρόνος που τους απομένει, εξαιτίας των ασφυκτικών σχολικών τους υποχρεώσεων, είναι λιγοστός; Πως είναι δυνατόν, σε αυτόν το λιγοστό ελεύθερο χρόνο που τους απομένει, να μην αναζητήσουν την εκτόνωση; Αν υπολογίσουμε και τους πιεστικούς ρυθμούς λόγω φροντιστηρίων και προετοιμασίας για τις Πανελλαδικές Εξετάσεις, μήπως είναι πιο εύκολο να κατανοήσουμε το ότι αμβλύνεται η διάθεση του νέου για ψυχαγωγία; Και αν συνυπολογίσουμε και τις οικονομικές δυσκολίες που βιώνουν καθημερινά οι οικογένειες των νέων, δεν γίνεται πιο εύκολα αντιληπτό ότι η διασκέδαση αποτελεί την εύκολη λύση για εκτόνωση; Για να μη μιλήσουμε για την επιρροή που ασκούν τα ΜΜΕ προς την κατευθυνόμενη διασκέδαση, που τη θεωρούν καταναλωτικό προϊόν!  Εξάλλου μεγάλη μερίδα των νέων δεν έχουν μάθει –ή δεν τους έχουν μάθει;- από την παιδική τους ηλικία να επιδιώκουν την ψυχαγωγία.
Πως μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τέτοια φαινόμενα; Με ποιους τρόπους οι νέοι θα αντιληφθούν τις θετικές επιδράσεις της ψυχαγωγίας και τις αρνητικές επιδράσεις της διασκέδασης; Ποιοι οφείλουν να επιδιώξουν τη στροφή των νέων προς τη γνήσια ψυχαγωγία;
Είναι καιρός να αναλάβουμε όλοι τις ευθύνες μας!
Η οικογένεια παίζει καθοριστικό ρόλο, αφού οι τρόποι ψυχαγωγίας της οικογένειας υιοθετούνται από τα ίδια τα παιδιά. Έτσι λοιπόν η οικογένεια οφείλει να δίνει ερεθίσματα ώστε το παιδί από μικρή ηλικία να ασχολείται με τη λογοτεχνία, την ποίηση, το θέατρο, τον αθλητισμό και κάθε μορφής τέχνη. Κι αν η οικογένεια «αδυνατεί» να προσανατολίσει τα παιδιά της σε δημιουργικούς τρόπους αξιοποίησης του ελεύθερου χρόνου τους, το σχολείο με τη σειρά του μπορεί να παίξει σημαντικό ρόλο προς αυτή την κατεύθυνση. Ο ρόλος του δεν πρέπει να περιορίζεται στην απλή μετάδοση γνώσεων, γιατί έτσι καταντά κουραστικό και ανιαρό. Οφείλει να επιδιώκει την καλλιέργεια των ικανοτήτων και των ταλέντων των μαθητών του, να οργανώνει επισκέψεις σε μουσεία, αρχαιολογικούς χώρους, εκθέσεις κάθε μορφής τέχνης, πινακοθήκες, κινηματογράφους, θέατρα, σχολικές δραστηριότητες παιδαγωγικού περιεχομένου αλλά και εκδρομές στη φύση. Η πολιτεία επίσης, μέσα από τα όργανά της, έχει χρέος να ιδρύει βιβλιοθήκες, θέατρα, χώρους άθλησης, πολιτιστικά κέντρα κ.λ.π, δίνοντας τη δυνατότητα στους νέους να συνδυάζουν διασκέδαση και ψυχαγωγία. Επιπλέον μπορεί να διευκολύνει οικονομικά τους νέους καθιερώνοντας μειωμένο εισιτήριο σε μουσεία, αίθουσες τέχνης, κινηματογράφους ή να παρέχει μειωμένα εισιτήρια στα μεταφορικά μέσα ώστε να έχουν τη δυνατότητα οι νέοι να κάνουν εκπαιδευτικά ταξίδια. Μόνο έτσι η νέα γενιά θα συνειδητοποιήσει τις θετικές επιδράσεις της ψυχαγωγίας και τις βλαπτικές προεκτάσεις της διασκέδασης, όπως για παράδειγμα οι αρνητικές επιπτώσεις στην υγεία από την εκκωφαντική μουσική, τα νοθευμένα ποτά, την ορθοστασία, κ.ά Και οι νέοι όμως θα πρέπει να κινητοποιηθούν για να αντιμετωπίσουν το φαινόμενο της νόθας ψυχαγωγίας, με την πνευματική τους καλλιέργεια και την κριτική τους ικανότητα. Να είναι ικανοί δηλαδή να επιλέγουν σωστούς τρόπους ψυχαγωγίας και να απορρίπτουν ότι θεωρούν ότι μπορεί να τους βλάψει ή στην καλύτερη περίπτωση ότι θεωρούν ότι δεν έχει να τους προσφέρει κάτι ουσιαστικό.
Ας  κινητοποιηθούμε όλοι τώρα! Οι νέοι έχουν ανάγκη από τη γνήσια ψυχαγωγία που ανανεώνει, καλλιεργεί πνευματικά και ολοκληρώνει τον άνθρωπο. Γιατί ο τρόπος ψυχαγωγίας των νέων μιας κοινωνίας είναι ο καθρέφτης της ίδιας της κοινωνίας!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου